Δείτε τα βίντεο μου

Loading...

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Δυο μήνες μετά και συνεχίζουμε...!

Έχουν περάσει ήδη δυο μήνες και μια εβδομάδα από την πρώτη Αυγούστου που ξεκίνησα επίσημα την επιχείρηση: αδυνάτισμα.
Θυμάμαι στην πρώτη μου ανάρτηση για το αδυνάτισμα,  ήμουν 100.6 κιλά.
Σήμερα είμαι
92 κιλά μόνο!
8,6 λιγότερα κιλά από την 1η Αυγούστου και ακόμη 12 κιλά μέχρι το στόχο των 80 κιλών που έθεσα.
Όχι κι άσχημα :-)
Pas mal που λεν κι οι Γάλλοι.

Τις πρώτες εβδομάδες, τα κιλά έφευγαν γρήγορα.
Τις τελευταίες δυο εβδομάδες έφυγαν μόνο 1 κιλό και 600 γραμμάρια.

Άρχισαν να δυσκολεύουν τα πράγματα. Για δυο λόγους:

Ο πρώτος είναι πως τις τελευταίες δυο εβδομάδες έκανα δυο-τρεις παρασπονδίες. Για αυτές έγραψα και στην ανάρτηση για το πώς αντιμετωπίζεται μια βουλιμική παρόρμηση.

Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί άρχισα να λιγοστεύω τις ποσότητες. Ναι, την προηγούμενη Πέμπτη που πήγα στην Αναστασία ήμουν 92.8 κιλά, κολλημένη για δυο εβδομάδες, κι όταν με ανέκρινε για το τι έτρωγα και όχι, ανακάλυψε πως έπεσα κάτω από τις θερμίδες, τις οποίες θεωρεί πως είναι η βάση για να μη χαμηλώνει ο μεταβολισμός μου. Ναι, τρώγοντας λιγότερο δεν έχανα βάρος, κατά τη διαιτολόγο μου. Ο οργανισμός μου φαίνεται πως μπήκε σε μια φάση συντήρησης ώστε να αντέξει με λιγότερο φαγητό. Από την Πέμπτη μέχρι σήμερα έφυγε σχεδόν ένα κιλό. Κι αυτό, γιατί έμεινα πιστή στο διατροφικό μου πλάνο. Δεν έκανα την έξυπνη να μένω νηστική και να κινδυνεύω τόσο για βουλιμικές κρίσεις, όσο και για κόλλημα στη διαδικασία αδυνατίσματος. Πώς λένε τρώγοντας αδυνατίζετε; Μόνο με αυτό τον τρόπο. Τρώγοντας όλο το φαγητό που σας γράφει η διαιτολόγος!

Δεν είμαι άτομο εύκολο στην πειθαρχία. Είμαι αναρχοαυτόνομη, ή μάλλον υπήρξα αναρχοαυτόνομη από μικρή.
Βαριόμουνα στην τάξη, συνέχεια έπαιρνα άδεια να πάω για τσίσα, να μου κάνουν τσάι οι καθαρίστριες επειδή τάχα ήμουν άρρωστη και γενικώς δύσκολα πειθαρχούσα. Προφανώς ή είχα κάποια στοιχεία υπερκινητικότητας ή ήμουν τρελό παιδί χαρά γεμάτο.
Τρελό παιδί είμαι και τώρα και έχει μια εβδομάδα, που ξεκίνησα τη γυμναστική στο σπίτι με μια πολύ καλή προσωπική γυμνάστρια, που την έχω πρήξει την κοπέλα. Ο συντονισμός μου δεν είναι καλός, ποτέ δεν ήταν, ίσως για αυτό φταίει το γεγονός πως ο πατέρας μου ήταν αθκιασερός όταν ήμουν βρέφος και με περπάτησε από 9 μηνών, χωρίς να μπουσουλήσω πρώτα. Οι νευροεπιστήμονες λένε πως κατά το στάδιο του μπουσουλήματος αναπτύσσεται η παρεγκεφαλίδα, το αρχαιότερο τμήμα του ανθρωπίνου εγκεφάλου, στο οποίο εδράζονται οι ικανότητες συγχρονισμού. Αν κάποιος έχει "δυνατή" παρεγκεφαλίδα τότε τα καταφέρνει εύκολα στο χορό, στο ποδήλατο, στην εκτέλεση γυμναστικών ασκήσεων...
Ε λοιπόν, εγώ είμαι άτσαλη και δεν τα καταφέρνω και από μικρή ήμουν. Θυμάμαι πως κατά τη διάρκεια του δημοτικού σχολείου συμμετείχα σε όλα τα αθλήματα χωρίς επιτυχία. Συμμετείχα όμως. Κινούμουν. Και στο γυμνάσιο και το λύκειο το πήρα απόφαση πως δεν κάνω για στίβο, μπάσκετ, ποδόσφαιρο κτλ και ασχολήθηκα με το περπάτημα και την ποδηλασία.
Τώρα όμως, είμαι μια μεγάλη τεμπέλα. Παρόλο που μέχρι πριν ενάμιση χρόνο περπατούσα καθημερινά τουλάχιστον για 40 λεπτά, έχω αραιώσει πολύ τελευταίως. Πήγα κάποιες φορές το χειμώνα για περπάτημα, αλλά ήμουν βαριά... Με το κούντημα που λέμε στην Κύπρο. Και σε κάποια φάση, με αφορμή ότι λόγω της οικονομικής κρίσης κάνω εγώ τις δουλειές του σπιτιού, θεώρησα πως δεν χρειάζομαι το περπάτημα.
Η κοπέλα που έρχεται για γυμναστική είναι φίλη μου και έχουμε κάνει μια οικονομική διευθέτηση, στην οποία να μπορώ να αντεπεξέλθω, για όσους απορήσετε, καλά αυτή δεν έχει χρήματα για βοήθεια στο καθάρισμα και έχει για προσωπική γυμνάστρια;
Το καλό είναι πως με την αλλαγή τρόπου ζωής, έχουν μειωθεί στο μισό περίπου τα εβδομαδιαία έξοδα μου στο σουπερμάρκετ. Δεν αγοράζω πλέον καθόλου αλκοόλ και παίρνω πολύ μικρότερες ποσότητες κρεάτων. Τα ψάρια που μου αρέσουν πολύ, υπάρχουν και σε χαμηλές τιμές. Δεν είναι ανάγκη να πληρώσεις 30 ευρώ για κάθε φορά που μαγειρεύεις ψάρι. Τα κατεψυγμένα ψάρια και τα ψάρια ιχθυοτροφείου σαφώς είναι φθηνότερα από το φρέσκο κρέας. Εξοικονομώντας χρήματα από εκεί λοιπόν, μπορώ να πληρώνω τη γυμνάστρια για να με βασανίζει. Ή καλύτερα, να την βασανίζω. Απορώ με την υπομονή της, ειλικρινά. Εγώ αν ήμουν, με τόση αντίδραση θα τα είχα παρατήσει.
Αντιδρώ, γκρινιάζω, αγκομαχώ, επικαλούμαι θεούς και δαίμονες, τίποτα αυτή, θα τελειώσεις την άσκηση. Ως και κάμψεις κάνω, αν είναι δυνατόν! Και squats σήμερα. Ναι, το αγύμναστο και άτεγκτο κορμί μου άρχισε να συγχρονίζεται.
Με ρώτησε σήμερα η κοπέλα: Δεν είναι υπέροχο το αίσθημα που νιώθεις μετά;
Μωρέ, υπέροχο είναι, αλλά να μην ήταν το πριν.
Το πιο τέλειο κομμάτι είναι το ζέσταμα και η αποθεραπεία. Τόσο ανάλαφρα, τόσο γλυκά, τόσο εύκολα.
Οι μύες του κορμιού μου είναι αγύμναστοι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η τελευταία φορά που έκανα γυμναστική με αντιστάσεις πρέπει να ήταν το 2004. Ναι, αλήθεια. Το μυικό μου σύστημα ήταν εντελώς κοιμισμένο όταν ξεκινήσαμε στις 3 Οκτωβρίου. Και επειδή είναι επιστήμονας η κοπέλα, δεν έχω πιαστεί καθόλου.
Εάν κάποιος μπορεί να το κάνει, το συστήνω ανεπιφύλακτα. Να κάνει έστω για λίγο καιρό γυμναστική ατομικά με επίβλεψη ώστε να μάθει να εκτελεί σωστά τις ασκήσεις και να προστατεύεται από μυϊκούς και άλλους τραυματισμούς.
Δεν ξέρω αν θα συνεχίσω να γυμνάζομαι εντατικά για το υπόλοιπο της ζωής μου. Δεν νομίζω. Φυσικά, ποτέ δεν ξέρεις. Και το ποτό σκεφτόμουνα πως δεν υπήρχε περίπτωση να το κόψω, κι όμως το έκοψα. Θα δείξει. Αυτό που μου είπε η γυμνάστρια σήμερα είναι πως μπορεί κάποιος να κάνει ατομική γυμναστική μια φορά την εβδομάδα και άλλες δυο-τρεις μέρες να κάνει αερόβια άσκηση όπως περπάτημα ή κολύμπι ή χορό.
Σήμερα το μεσημέρι πήγα στην υπεραγορά με την κόρη μου.
Με βλέπει λοιπόν, από πίσω η ταμίας και δεν με αναγνώρισε. Όταν γύρισα μου λέει: μα είσαι εσύ; Τόσο πολύ που άλλαξες δεν σε αναγνώρισα! Της λέω, καλά βρε κούκλα μου, μόνο 8 κιλά περίπου ξεφορτώθηκα, και ακόμη είμαι 92!
Μα το κορμί σου φαίνεται ωραίο, σχηματίστηκε. Ε, αυτά είναι τα οφέλη της γυμναστικής με αντιστάσεις. Ομορφαίνει το σώμα μας ενώ παράλληλα μας βοηθάει ιδιαίτερα στο να αυξήσουμε το μυικό μας σύστημα και να μετατρέψουμε την περιεκτικότητα του οργανισμού μας σε περισσότερους μυς και λιγότερο λίπος.

Στο μακιγιάζ στο Mega, ενώ ετοιμαζόμασταν για την εκπομπή την προηγούμενη εβδομάδα, 



συνάντησα το Χρίστο Γρηγοριάδη, που όλοι τον θυμόμαστε από το ρόλο του στην σειρά "Αίγια Φούξια". Ο Χρίστος, από πέρσι νομίζω, είναι αγνώριστος. 
Δεν ξέρω, αλλά τουλάχιστον 20 κιλά πέταξε από πάνω του. Μεταξύ αστείων και σοβαρών τον ρώτησα: πώς τα κατάφερες, Χρίστο μου; Στην αρχή μου απάντησε χιουμοριστικά, λόγω του ρόλου του ως ιερέα σε μια σειρά που παίζεται αυτή τη σεζόν : προσευχήθηκα τέκνον μου και αδυνάτισα. Και μετά μου απάντησε σοβαρά: "Το πήρα απόφαση. Ήταν μια μακρόχρονη διαδικασία, στην οποία δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να ξεφύγει. Και από ένα σημείο και μετά σου γίνεται δεύτερη φύση...."
Το ίδιο νιώθω πως άρχισε να συμβαίνει και σε μένα. Παρ όλες τις δυσκολίες και τα κολλήματα των τελευταίων δύο εβδομάδων, άρχισε να μου γίνεται δεύτερη φύση.
Ζω και αναπνέω ως αδύνατος άνθρωπος, η μόνη ώρα που βαριανασαίνω αναγκαστικά είναι την ώρα της γυμναστικής. Πού θα μου πάει όμως, θα το καταφέρω κι αυτό. Δεν θα είμαι ποτέ άριστη όπως είμαι σε άλλα πράγματα, αλλά δεν είναι μόνο οι πρωταθλητές που δικαιούνται να αθλούνται και να ομορφαίνουν και υγιαίνουν. Δικαιούμαστε κι εμείς. Οι απλοί άτσαλοι άνθρωποι....
Τα φιλιά μου,
με αγάπη
Θέκλα.