Δείτε τα βίντεο μου

Loading...

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

"Μαγικές" τροφικές δυσανεξίες/αλλεργίες και πώς με κατάντησαν παχουλή κι αρρωστημένη....!


Αφορμή για να γράψω για αυτές μου τις εμπειρίες, στάθηκε ένα από τα πολλά άρθρα του επιστήμονα διαιτολόγου και διατροφολόγου Ανδρέα Ζουρδού, με τον τίτλο: Διάσημες δίαιτες, η ισοπέδωση και η πραγματικότητα. Την προηγούμενη εβδομάδα είχα διαβάσει κι  ένα άλλο άρθρο του, για την απάτη με τις διατροφικές αλλεργίες, το οποίο επίσης με κινητοποίησε ώστε να θυμηθώ και να θελήσω να μοιραστώ μαζί σας τις δικές μου αρνητικές κι επικίνδυνες εμπειρίες.
Πώς έπεσα στην παγίδα να πιστέψω μια τσαρλατάνα, η οποία κατέχει μεν πτυχίο ιατρικής, αλλά στην πορεία ασχολήθηκε με τις εναλλακτικές θεραπείες. Άλλο να είσαι απλός απόφοιτος ιατρικής ή παθολόγος κι άλλο να πουλάς ακριβές μαγικές θεραπείες.  Και κατάφερε να πείσει κι εμένα, πως κινδύνευα ανά πάσα στιγμή να πάθω ζημιά, αν δεν έτρωγα μόνο τα φαγητά που δεν με βλάπτουν. Και τα οποία άλλαζαν ανά εικοσαήμερο...
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Από παιδί υπέφερα από αναπνευστικές αλλεργίες εξαιρετικά ήπιας μορφής, μεγαλώνοντας όμως, κατά τη διάρκεια της  εγκυμοσύνης στην κόρη μου, στα 24 μου, η αλλεργική ρινίτιδα έγινε καθημερινή μου συντροφιά. Εκείνη την περίοδο ζούσα στην εξοχή, σε ένα σπίτι περιτριγυρισμένο από διάφορα φυτά. Προφανώς κάποιο από όλα αυτά τα φυτά με πείραζε. Τότε δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, επειδή δούλευα πολλές ώρες και δεν ήθελα να πάρω κανένα φάρμακο, λόγω της εγκυμοσύνης, κι επιπλέον η κατάσταση ήταν υποφερτή. Σημειώστε πως ήταν η πιο σοβαρή αλλεργική κατάσταση που βίωσα ποτέ, κράτησε για πάνω από χρόνο.
Μετά τη γέννηση της κόρης μου επισκέφθηκα διάφορους γιατρούς, κατέληξα σε έναν ΩΡΛ, ο οποίος έκαμνε και τον ομοιοπαθητικό, που μου ξεκινούσε θεραπεία με αντισταμινικό για δυο τρεις εβδομάδες. Η ρινίτιδα φυσικά σταματούσε. Μου σταματούσε  το αντισταμινικό, επανερχόταν η ρινίτιδα και πάθαινα ιγμορίτιδα. Μου χορηγούσε τότε ισχυρή αντιβίωση και αντισταμινικό και όταν περνούσαν τα συμπτώματα, πάλι μου έκοβε το αντισταμινικό και ξανά από την αρχή ο φαύλος κύκλος. Κατέληξα να πίνω για 2 χρόνια καθημερινά αντισταμινικό φάρμακο. Φοβόμουν να το σταματήσω για να μην πάθω ιγμορίτιδα και να πιω πάλι αντιβίωση. Είχα πιει 7 αντιβιώσεις σε 7 μήνες!
Μια πελάτισσα μου τότε μου είπε για αυτή τη θαυματουργό θεραπεία αυτής της γιατρού. Η οποία με μαγικό τρόπο ανακάλυπτε ποιες τροφές σε βλάπτουν και όταν τις εντόπιζες, σταματούσες να τις τρως και σου περνούσαν όλες οι αρρώστειες και φυσικά και οι αλλεργίες. Η μέθοδος που χρησιμοποιούσε για να εντοπίσει ποιες τροφές σε βλάπτουν ονομάζεται εφαρμοσμένη κινησιολογία. Μια σκέτη νέτη βλακεία, χωρίς καμιά επιστημονική εγκυρότητα. Σου έδινε στο ένα χέρι να κρατάς ένα φιαλίδιο με αποξηραμένη τροφή μέσα, πχ σιτάρι, καλαμπόκι, αρνίσιο κρέας κτλπ. Και σου έλεγε να το κρατήσεις με το δεξί χέρι. Αν κατάφερνε να σου κατεβάσει το αριστερό χέρι, το οποίο είχες ανεβασμένο, τότε αυτή η τροφή σε έβλαπτε. Αν δεν κατάφερνε, δεν σε έβλαπτε. Και γινόταν και ένα αρχικό τεστ όπου σου έλεγε να σκεφτείς τη λέξη ναι και δεν μπορούσε να σου κατεβάσει το χέρι. Να σκεφτείς τη λέξη όχι και τότε μπορούσε. Καθαρή αυθυποβολή. Είχε κι ένα ακριβό όπως έλεγε μηχάνημα με ηλεκτρόδια που έδειχνε τις φανταστικές τροφικές αλλεργίες. Εγώ επειδή είχα ανοικτά τα τσάκρα μου τάχαμου, και ήμουν δεκτική και στον βελονισμό, χρησιμοποιούσε πάνω μου την εφαρμοσμένη κινησιολογία.
Και έκανα τη δίαιτα της τότε. Εν τω μεταξύ, μετακόμισα σε άλλο σπίτι με διαφορετικά φυτά στην αυλή. Συνέχιζα όμως να πίνω το αντισταμινικό από φόβο. Άρχισα την τρελή και παλαβή διατροφή, όπου θυμάμαι δεν δικαιούμουν ζάχαρη, σιτάρι, γάλα, σοκολάτα, αρνίσιο κρέας κτλπ, δεν τα θυμάμαι όλα αυτά. Την δίαιτα την έκανα με θρησκευτική ευλάβεια για 6 μήνες. Στους έξι μήνες έκοψα το αντισταμινικό και ως εκ θαύματος η μύτη μου δεν έτρεχε πια! Φυσικά στο ενδιάμεσο είχα χωρίσει και τον εξαιρετικά εκνευριστικό άντρα με τον οποίο ήμουν παντρεμένη, δεν ξέρω κατά πόσον αυτό συνέτεινε στο να εξαλειφθεί η αλλεργία, δεν νομίζω. Η αλλεργία οφειλόταν προφανώς στη γύρη κάποιου φυτού που υπήρχε στην αυλή του σπιτιού στην εξοχή.
Η γιατρός τότε για μένα έγινε θαυματουργός, πάντα είχα μια τάση στις θρησκοληψίες και ιδεοληψίες, τότε ήμουν ακόμη πριν τα 30 όπου ξεκαθάρισαν ορισμένα πράγματα στο μυαλό μου. Της έστειλα ένα σωρό πελάτες και συνέχιζα να ζω αμέριμνη, κάθε τόσο φυσικά πήγαινα να ελέγξω εάν με πειράζουν κάποιες τροφές και ξανάρχιζα τις διατροφές.
Μάταια ο πατέρας μου και ο αδελφός μου, που τότε ήταν φοιτητής Ιατρικής, προσπαθούσαν να μου ανοίξουν τα μάτια. Πως ξόδευα τα χρήματα και το χρόνο μου σε βλακείες και φανταστικές θεραπείες. Εγώ εκεί, ακάθεκτη. Και ας είχα 10 στο μάθημα της Μεθοδολογίας Ερευνών στο πανεπιστήμιο. Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από αυτά που μου έλεγε η γιατρός κι εγώ τα πίστευα. Είχε κι ένα ύφος περισπούδαστο εξαιρετικά πειστικό. Παρόλο που την πρώτη φορά την επισκέφθηκα με δυσπιστία, κατάφερε να με πείσει. Όπως όταν ήμουν στο Μάντσεστερ και πείσθηκα να υπογράψω για χρονιαία συνδρομή σε ένα γυμναστήριο που είχε όλα κι όλα 5 όργανα και κόστιζε 400 στερλίνες το χρόνο το 1998!
Τεσπα, "γιατρεύτηκα"τότε και συνέχιζα να ζω με την έγνοια στο βάθος του μυαλού μου πως μπορεί να ξανααρρωστήσω.
Το 2008 μετά από ένα εξαιρετικά τραυματικό δεύτερο διαζύγιο και μια επακόλουθη μετακόμιση,  άρχισα να έχω πάλι αλλεργίες. Δερματικές αυτή τη φορά. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία ώσπου ένα βράδυ, μετά που ήπια αντιβίωση και αντιφλεγμονώδες για το κρυολόγημα, που μου χορήγησε ένας άλλος ΩΡΛ, παρατήρησα στο σώμα μου μετά το ντουζ μικρά κόκκινα σημάδια, από το λαιμό και κάτω. Τηλεφώνησα σε ένα φίλο μου νοσηλευτή, ήρθε μαζί μου, επέμενα να οδηγήσω εγώ για να πάω στις Πρώτες Βοήθειες κι εκεί μου χορήγησαν κορτιζόνη και μου είπαν πως προφανώς είχα πάθει αλλεργία στο αντιβιωτικό και πως αν αργούσα λίγο να έρθω, θα έκλεινε ο λαιμός μου και μπορεί να πέθαινα! Μακακίες. Δεν είχα καμία ενόχληση στην αναπνοή, δεν πρήστηκε καθόλου το πρόσωπο μου και γενικώς δεν είχα τα συμπτώματα ενός αλλεργικού σοκ. Μόνο τις φλύκταινες στο σώμα μου. Όπως ανακάλυψα 3 χρόνια μετά, φαίνεται πως την ήπια αλλεργική αντίδραση μου προκάλεσε τότε το αντιφλεγμονώδες σκεύασμα για το κρυολόγημα.
Τότε ξεκίνησε σταδιακά ένα μεγάλο μαρτύριο. Άρχισα χωρίς να το αντιλαμβάνομαι, να παρατηρώ το δέρμα μου για οποιαδήποτε ορατή ή αόρατη αλλοίωση και να φοβάμαι πως ανά πάσα στιγμή, μπορούσε να πάθω αλλεργία σε κάτι που θα με πείραζε για πρώτη φορά, ενώ πριν δεν με πείραζε και δεν θα προλάβαινα να οδηγήσω μόνη μου στο νοσοκομείο και θα πέθαινα. Έμενα μόνη μου με τα δυο παιδιά μου σε μια άγνωστη γειτονιά, όπως ανέφερα είχαμε μετακομίσει, και πίσω από το υπνοδωμάτιο μου βρισκόταν ένας άδειος χώρος γεμάτος με όλων των ειδών τα φυτά.
Στην ανησυχία μου επάνω, θυμήθηκα τη θαυματουργό ιατρό και πήγα και την επισκέφτηκα. Μου έκανε το τεστ κινησιολογίας, κατέγραψε τις τροφές που με έβλαπταν και ξεκίνησα ευλαβικά πάλι τη διατροφή. Το καλοκαίρι του 2008 ταξίδεψα για πρώτη φορά στην Ιταλία και δεν δικαιούμουν κατ' εντολή της να φάω σιτάρι, ντομάτα, ζάχαρη και γάλα. Ω λα λα! Η βλαξ δεν έφαγα ούτε μια γνήσια ιταλική πίτσα, ούτε μια μακαρονάδα και μόνο μια φορά παγωτό επειδή μου το επέτρεψε.... Μάνα μου ρε, και δεν έπαθα αλλεργία να πεθάνω επί τόπου στη Ρώμη όταν το έτρωγα.
Η ηλίθια επιστρέφοντας από την Ιταλία, ξαναπάω στη γιατρό, μου ξανακάνει το τεστ και μου βρίσκει πως τώρα δεν με πειράζει πια το σιτάρι, η ζάχαρη, το γάλα και η ντομάτα, αλλά άλλες τροφές. Της λέω: πώς γίνεται αυτό; Σημειώστε ότι τα εξανθήματα πήγαιναν κι έρχονταν στο δέρμα μου. Μου λέει: έτσι είναι, κάτι που σε πειράζει τώρα, μπορεί στην πορεία να σταματήσει να σε πειράζει και πρέπει να έρχεσαι κάθε 2 εβδομάδες να το ελέγχουμε. Να πω ότι κάθε δυο εβδομάδες άλλαζαν οι τροφές, οι οποίες με έβλαπταν; Τώρα που το συνειδητοποιώ πώς αλλιώς θα εξηγείτο το γεγονός πως ενώ έκανα τις διατροφές δεν σταματούσαν οι δερματικές αλλεργίες; Συνέχισα αυτή την παράνοια για ένα χρόνο περίπου. Στον χρόνο επάνω, θυμάμαι και την ημερομηνία, 20 Ιουνίου 2009, εκείνη τη μέρα γέννησε η κολλητή μου το γιο της και οδηγούσα να πάω Πάφο για να τη δω, στο χρόνο επάνω λοιπόν και μετά που για δυο μέρες ξεθάρρεψα και έφαγα σιτάρι, μακαρόνια συγκεκριμένα, ενώ οδηγούσα στον αυτοκινητόδρομο, με πιάνει η πρώτη σοβαρή κρίση πανικού. Νόμιζα πως είχα κοκινήσει ολόκληρη, πως πρήστηκαν τα χέρια και τα πόδια μου, πως έκλεινε ο λαιμός μου κτλπ. Σε σημείο που ενώ μιλούσα με τον αδελφό μου στο τηλέφωνο, ο οποίος μου επιβεβαίωνε πως αν έκλεινε ο λαιμός μου δεν θα μπορούσα να μιλώ καθαρά, εγώ δεν πειθόμουν, μέχρι που ήρθε το ασθενοφόρο. Φυσικά δεν είχα τίποτα, με καθησύχασαν και οδήγησα προς την Πάφο. Δεν ανησύχησα ιδιαιτέρως εκείνη την ημέρα, επειδή ένα από τα πιο συχνά συμπτώματα των πελατών μου είναι οι κρίσεις πανικού και για μένα από τα πιο εύκολα να ψυχοθεραπευτούν. Αμ δε, λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο, ή μάλλον την ξενοδόχο. Πήγα εκείνη την ημέρα και την είδα. Με έβαλε σε ένα καινούριο ακριβό μηχάνημα, το οποίο έδειξε την αύρα μου σκούρα, τα ενεργειακά μου πεδία πεσμένα, σαν να είχα καρκίνο ένα πράγμα. Και μου έδωσε κάτι φιαλίδια με ένα άχρωμο, άοσμο υγρό το καθένα μέσα, σκέτο νέτο νερό προφανώς, τα οποία θα με βοηθούσαν να επανεύρω την ψυχοσωματική μου ισορροπία. Το μηχάνημα αυτό και οι σταγόνες  βοήθησαν όπως μου είπε πάρα πολύ και μια ασθενή που είχε που έπασχε από καρκίνο, η οποία δυστυχώς είχε πεθάνει την προηγούμενη μέρα. Την βοήθησαν, αλλά πέθανε, κι εγώ η χαζή καθόμουν κι άκουγα και πλήρωνα κι όλας.
Τα πήρα τα φιαλίδια, ενοχλήθηκα που το μηχάνημα με έδειχνε τόσο σκατά. Πού πήγε η λευκή μου αύρα που είχα παλιά; Τα ανοικτά μου τσάκρα; Ποτέ δεν μου είχαν κάνει τόσο σοβαρή διάγνωση.
Επιστρέφω στη Λευκωσία. Αρχίζω με βαρυγκώμια πλέον, τις σταγόνες και τη διατροφή. Περιτττόν να τονίσω πως αυτή τη φορά μου βρήκε πως με πείραζαν άλλα πράγματα και όχι πλέον το σιτάρι! Που η αφορμή για την κρίση πανικού ήταν ο φόβος από το σιτάρι που κατανάλωσα. Ο αδελφός μου να ωρύεται να με συνεφέρουν, η ξαδέλφη μου που κι αυτή έπεσε θύμα της τσαρλατάνας παλιότερα να προσπαθεί να με συνετίσει, τίποτα εγώ. Στον κόσμο μου, ή μάλλον στον κόσμο της.
Και ενώ δεν περίμενα να έχω άλλη κρίση πανικού, σε μια εβδομάδα μέσα αρχίζουν να έρχονται καθημερινά έντονες κρίσεις πανικού. Σε σημείο που δεν μπορούσα να οδηγήσω, να φάω, να κοιμηθώ.
Θυμάμαι πως έκλεισα το γραφείο για κάποιες μέρες και πήγα σε έναν συνάδελφο ψυχίατρο. Αυτός μου πρότεινε να πάρω αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά. Τίποτα εγώ, ανένδοτη, με αποτέλεσμα να μου πει: πίνε λίγο κρασί να ηρεμείς. Το κρασί εκείνο που έκοψα πριν 20 μέρες; Εκείνο.
Εν τω μεταξύ οι κρίσεις πανικού πλήθαιναν, εκτός από το βράδυ που το αλκοόλ με αποκτήνωνε και το χειρότερο από όλα φοβόμουν να φάω. Όλες οι τροφές για μένα πλέον ήταν πιθανές αλλεργιογόνες και θανατηφόρες ουσίες. Έπαθα ανορεξία. Απώλεσα 25 κιλά σε 3 μήνες και δεν μπορούσα να φάω πάνω από δύο κουταλιές της σούπας από κάθε φαγητό. Μέσα στο άρρωστο τότε μυαλό μου, μικρή ποσότητα τροφής θα μου προκαλούσε λιγότερο πρόβλημα. Εννοείται πως τα μαλλιά μου άρχισαν να πέφτουν, τα νύχια μου να σπάζουν και να είμαι χλωμή. Έφτασα στα 72 κιλά, από τα 95 που ήμουν το Γενάρη του 2008 και παρόλα αυτά φορούσα ρούχα νούμερο 12. Από το 20 στο 12. Παρόλο που δεν ήμουν ελλιποβαρής, για το δικό μου οργανισμό, με το βαρύ σκελετό, τα 72 κιλά είναι λίγα. Ή καλύτερα, το να φτάσω στα 72 από την ασιτία της ανορεξίας ήταν εξαιρετικά βλαβερό.

Εξακολουθούσα να είμαι εναντίον της χρήσης συμβατικών φαρμάκων. Και έτσι πήρα το St John's wort. Ένα βότανο με αποδεδειγμένη αντικαταθλιπτική δράση, με πιθανή παρενέργεια την φωτοευαισθησία. Το πήρα και βρήκα τον εαυτό μου. Σταμάτησαν οι κρίσεις πανικού, δούλευα κανονικά, έτρωγα λίγο περισσότερο και πέρασε κι ο χειμώνας του 2009-2010. Την άνοιξη άρχισα να παρατηρώ πάλι δερματικές αλλεργίες και έντονες κοκκινίλες όποτε έβγαινα στον ήλιο. Αυτό με τρομοκράτησε εκ νέου, και σταμάτησα το βότανο επειδή απέδωσα τη φωτοευαισθησία σε αυτό.
Χωρίς το βότανο, οι κρίσεις πανικού έγιναν πάλι σύντροφοι μου.
Τότε αποφάσισα μια και καλή να κάνω την ενδεδειγμένη φαρμακοθεραπεία με αγχολυτικά και νέου τύπου αντικαταθλιπτικά. Ο γιατρός με προειδοποίησε πως θα μου άνοιγαν την όρεξη και υπήρχε φόβος να παχύνω. Μπροστά στην απελευθέρωση μου από τον μόνιμο φόβο, αυτό δεν με ένοιαζε. Τα πήρα για 1 χρόνο, όλα τα συμπτώματα πανικού, διαταραχών στον ύπνο, ανορεξίας εξαφανίστηκαν, γιατρεύτηκαν, έβαλα πίσω όλα τα κιλά που έχασα και 10 παραπάνω. Και έγινα το πιο παχουλό που ήμουν ποτέ. Την τσαρλατάνα την είχα αφήσει πίσω μου. Η ζημιά της όμως είχε μείνει για αρκετό καιρό. Με κατάντησε όχι μόνο παχιά, αλλά και αρρωστημένη ψυχικά.
Δυο τρεις μήνες μετά την ενδεδειγμένη θεραπεία με τα αντικαταθλιπτικά, επανήλθε ο πραγματικός λογικός μου εαυτός και επισκέφθηκα τον Δρα Ανδρέα Λιβέρη, ειδικό Αλλεργιολόγο. Ρώτησα ένα φίλο μου ιατρό, ποιός είναι ο καλύτερος αλλεργιολόγος στην Κύπρο και μου σύστησε τον Αντρέα. Τόσο καιρό δεν είχα μυαλό να πάω στον ειδικό γιατρό για τις αλλεργίες. Ηλίθια που ήμουν!
Ο Αντρέας με έστειλε να κάνω αιματολογικές εξετάσεις, οι οποίες αποκάλυψαν πως δεν έχω  αντισώματα για καμιά αντιβίωση και πως έχω ελάχιστα αντισώματα για τις μπανάνες και μέτρια για τα αμύγδαλα, τροφές που κατανάλωνα σε μεγάλες ποσότητες μικρή, λόγω του ότι παρήγε η γιαγιά μου αμύγδαλα και ο κουμπάρος μας είχε μπανανοφυτεία. Την ώρα μάλιστα που ήρθε το φαξ για τις τροφικές αλλεργίες κρατούσα μια μπανάνα και την έτρωγα. Σε καμιά τροφή δεν έχω σοβαρή αλλεργία. Τα αντισώματα όπως μου είπε ο γιατρός μπορεί να είναι και από παλιά και τώρα να μην με ενοχλούν καθόλου αυτές οι τροφές, αλλά καλού κακού τις αποφεύγω.
Στο ειδικό αναπνευστικό τεστ που μου έκανε ο ειδικός γιατρός έδειξε πως δεν έχω αλλεργικό άσθμα. Στο ειδικό δερματικό τεστ έδειξε πως έχω εκτεταμένη δερματική αλλεργία σε όλων των ειδών τις γύρεις. Για αυτό και όταν έμενα στο βουνό, με τόσα φυτά τριγύρω πάθαινα την αλλεργική ρινίτιδα, για αυτό και παρόλο που έκανα τις διατροφές της μάγισσας πάλι έβγαζα εξανθήματα κτλπ.
Ο Αντρέας μου είπε πως οι αλλεργίες έχουν αυτή την τάση να μετατρέπονται από ρινικές σε δερματικές, αλλά να μην ανησυχώ, επειδή δεν θα πάθαινα αλλεργικό σοκ εκείνο το βράδυ και ούτε οι δερματικές αλλεργίες απο τη γύρη μπορούν να με σκοτώσουν.
Για του λόγου το αληθές, πριν ένα χρόνο, έτυχε να πιω ξανά το ίδιο αντιφλεγμονώδες για το κρυολόγημα που ήπια το πρώτο βράδυ που έβγαλα εξανθήματα και πήγα νοσοκομείο και τάχαμου αν αργούσα θα πέθαινα. Έβγαλα πάλι εξανθήματα από το λαιμό και κάτω. Ήπια αντισταμινικά και ξάπλωσα. Το πρωι ξύπνησα και ήμουν ολοζώντανη! Δεν πέθανα!
Αυτή ήταν λοιπόν η περιπέτεια μου με την απάτη των τροφικών αλλεργιών. Δεν φταίει μόνο όμως η τσαρλατάνα. Εγώ φταίω. Που ήθελα θαυματουργικές λύσεις. Που δεν εμπιστεύτηκα από την αρχή την επιστήμη. Εγώ η ίδια σπούδασα Ψυχολογία και μπορώ να αντιληφθώ πόση ζημιά μπορεί να προκαλέσουν σε ένα άνθρωπο οι διάφοροι τσαρλατάνοι που υποκρίνονται τους ψυχολόγους ή τους ψυχοθεραπευτές. Δεν μπορούσα να αντιληφθώ πως το ίδιο ισχύει και με τον τομέα της αλλεργίας; Πως ένας ειδικός αλλεργιολόγος είναι ο κατάλληλος για να χειριστεί τις αλλεργίες σου; Όχι ένας ΩΡΛ, ομοιοπαθητικός ή μια γιατρός που εφαρμόζει κινησιολογία τάχαμου;
Έτσι λοιπόν, τώρα, για αυτό πηγαίνω στην Αναστασία. Επειδή είναι η σπουδή της σε πανεπιστήμιο Διατροφολογία, Διαιτολογία. Για αυτό διαβάζω το site του Ανδρέα Ζουρδού. Για αυτό ζήτησα από ένα γυμναστή να μου διδάξει ορθά ασκήσεις με βαράκια.
Επειδή ο κάθε επιστήμονας, και ειδικά αυτοί που συνεχώς μελετούν και εξελίσσονται, είναι ο πλέον κατάλληλος για να σε συμβουλεύσει και να πάρει την σωματική ή την ψυχική σου υγεία στα χέρια του.
Είμαστε πολύ πολύτιμοι για να γινόμαστε βορά στους κάθε τύπου τσαρλατάνους.
Ζούμε στο 2012. Η επιστήμη έχει εξελιχθεί. Σοβαρά και έγκυρα επιστημονικά πειράματα αποδεικνύουν εάν μια θεραπεία είναι ωφέλιμη ή όχι.
Και για μένα, όσον αφορά στο φαγητό και στο αδυνάτισμα, η βασική αρχή παραμένει αλώβητη: Παχαίνουμε επειδή καταναλώνουμε περισσότερες θερμίδες από όσες χρειαζόμαστε. Στο χέρι μας είναι να αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη, με την βοήθεια των ανάλογων ειδικών για να αναστρέψουμε αυτή τη συμπεριφορά. Να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αδύνατοι άνθρωποι. Να τρώμε μόνο όσο χρειαζόμαστε για να λειτουργήσουμε και να κινούμαστε, να αθλούμαστε συστηματικά, να ξεκολλήσουμε από τον καναπέ και το χαζοκούτι. Να έρθουμε κοντά στην ανθρώπινη φύση μας. Αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου,  η μόνη φυσική θεραπεία....!