Δείτε τα βίντεο μου

Loading...

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Επιχείρηση: Αδυνάτισμα. Εισαγωγή

Για τις φίλες/φίλους που μπορεί να τους ενδιαφέρει:
Λίγες μέρες πριν έβαζα δημόσια στην ιστοσελίδα μου στο Facebook τον προβληματισμό μου για το πώς θα ξόδευα τον Αύγουστο. Είτε με το να πετάξω από πάνω μου τα 20 τουλάχιστον από τα 25 περιττά κιλά που μάζεψα τα τελευταία δύο χρόνια είτε γράφοντας ένα βιβλίο.
Επειδή είναι δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες, (πού χρήματα για να εκδώσεις καινούριο βιβλίο και πού λεφτά για να το αγοράσουν οι αναγνώστες;), και επειδή η δίαιτα βοηθάει στην οικονομία αυτές τις δύσκολες οικονομικά μέρες (εβδομάδες, μήνες ίσως και χρόνια) που περνούμε, αποφάσισα να κάνω τον πιο οικονομικό συνδυασμό.
Ξεκινώ την περιπέτεια απαλλαγής άχρηστων κιλών λίπους από το σώμα μου, γράφοντας ταυτόχρονα εδώ, στο ιστολόγιο μου. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου, τα συναισθήματα μου, τις όποιες γνώσεις μου, την εμπειρία μου από αυτή τη διαδικασία.
Για να είμαι ειλικρινής από τα εφτά μου χρόνια μέχρι σήμερα πάντα πάλευα με την παχυσαρκία, ή τουλάχιστον υπήρχαν διαστήματα που κατάφερνα να την απομακρύνω επιτυχώς. Αυτή θα είναι η πέμπτη ίσως επίσημη προσπάθεια απαλλαγής πάχους. Η πρώτη έγινε στα 14 μου. Η δεύτερη στα 19, η τρίτη στα 23, η τέταρτη στα 30.
Νιώθω όμως πως τώρα, στα 37 μου,  είμαι έτοιμη να κάνω την αλλαγή και να είναι ολοκληρωτική.
Επειδή:
  •  στην παρούσα φάση, αγαπώ το σώμα μου και τον εαυτό μου όπως είναι.
  • Πλέον δεν με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων για την εμφάνιση μου, τόσο όσο παλιά...(Άνθρωπος είμαι, εννοείται ότι σε κάποιο βαθμό με ενδιαφέρει.)
  • Πλέον βάζω εφικτούς στόχους και όχι άπιαστους.
  • Και το πιο βασικό, επειδή το κάνω για μένα και όχι για κανέναν άλλο.
 Εγώ θέλω πλέον να γίνω πιο ελαφριά. Να πετάξω από πάνω μου τα πόσα καρπούζια κουβαλώ; Ένας φίλος που βρίσκεται στην ίδια προσπάθεια μετρά το βάρος που πετάει από πάνω του σε καρπούζια.
Λοιπόν, η ώρα της αλήθειας.
Σήμερα είμαι 100,6 κιλά. Ολόκληρα.

Και ύψος 1,63, ήμουν κάποτε δηλαδή, τώρα με το κύρτωμα της σπονδυλικής στήλης από την προσπάθεια να σηκώσει τόσο βάρος παραπάνω πρέπει να έπεσα στο 1,60.
Λοιπόν, δυο χρόνια πριν ήμουν 80 κιλά:
Και πριν τρία χρόνια ήμουν 75 κιλά:
Πιστεύω πως εφικτός στόχος είναι να φτάσω στα 80 κιλά. Πολλοί θα πουν πως είναι πολλά 80 κιλά για ύψος 1,63 cm, γνωρίζοντας όμως το σώμα μου και την κατατομή μου, πότε ήμουν καλύτερα και σε ποιά κιλά, νομίζω πως στα 80 κιλά μπορώ να νιώθω fit και να φοράω τα ρούχα μου, που τα περισσότερα είναι τρία νούμερα πιο κάτω από αυτό που φορώ τώρα. Για να μιλήσουμε με νούμερα: παλιά φορούσα 14 και τώρα φοράω 20. Τα νούμερα πάνε δυο - δυο οπόταν από το 20 θα ανεβούμε στο 18, από το 18 στο 16, από το 16 στο 14 και ίσως κάποτε φτάσω και στο 12 που φορούσα όταν ήμουν 28 χρονών.
Για να είμαι ειλικρινής, το 12 δεν μου φαίνεται ούτε εφικτό, αλλά ούτε και επιθυμητό. Το 14 είναι μια χαρά. 
Λοιπόν, αποφασίζω να ξεφορτωθώ όλη αυτή την περιττή μάζα λίπους που κουβαλώ ως ηλίθια προστασία στο σώμα μου.
Προστασία από τι;
Οι ψυχολόγοι κοιτούμε το πάχος από μια ψυχολογική σκοπιά. Θεωρούμε πως υποσυνείδητα ο άνθρωπος αφήνει τον εαυτό του να παχύνει για ψυχολογικούς λόγους. Αυτούς τους λόγους είμαι διατεθειμένη να διερευνήσω. Να βρω τι είναια αυτό που φοβάμαι και να το αντιμετωπίσω χωρίς να κρύβομαι πίσω από τη μάσκα της καλοσυνάτης χοντρής. Ίσως να μπορώ να είμαι καλή και χωρίς να είμαι χοντρή. Να μπορώ να συνδυάσω τη γυναικεία μου φύση με την ιδιότητα ως ψυχολόγου και να μη χρειάζομαι αυτό τον μανδύα. Μια αρχική σκέψη κάνω. Ακόμη να το βρω.
Ξεκινώ λοιπόν τη διαδικασία απαλλαγής από το περιττό λίπος.
Ο μηχανισμός με τον οποία παχαίνει ένας άνθρωπος είναι εξαιρετικά απλός: τρώει περισσότερο φαγητό από όσο χρειάζεται να τραφεί το σώμα του και το υπόλοιπο αποθηκεύεται στον οργανισμό του υπό τη μορφή λίπους ώστε να έχει "αποθήκες" για δύσκολες εποχές. Εποχές πείνας, ασιτίας κτλπ. Η κοινωνία μπορεί να έχει εξελιχθεί τα μάλα, το σώμα μας όμως δεν παύει να είναι πρωτόγονο. Προχθές διάβασα για τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης έρευνας που με χαροποίησαν ιδιαίτερα:
Παχυσαρκία: Θέμα σωματικής άσκησης ή διατροφής;
Ευτυχώς, δεν είναι ανάγκη να κατακτυπηθώ στο γυμναστήριο για να αδυνατίσω, ή να περπατώ ατέλειωτες ώρες όπως έκανα παλιά, τότε που μπορούσα. Μόνο με τον περιορισμό της καθημερινής πρόσληψης θερμίδων μπορώ να φτάσω στο φυσικό μου βάρος. Κι όταν φτάσω εκεί, παίρνοντας μόνο όσες θερμίδες χρειάζομαι για να τρέφομαι και να μην παχαίνω, θα είμαι οκ. Για μια γυναίκα περίπου 35-38 θερμίδες ανά κιλό είναι το συνολικό ποσό θερμίδων που μπορεί να καταναλώνει καθημερινά χωρίς να παχαίνει. Όταν φτάσω λοιπόν στα 80 κιλά θα δικαιούμαι να καταναλώνω καθημερινά από 2800 μέχρι 3040 θερμίδες χωρίς να παχαίνω!
Όσον αφορά στη γυμναστική, τη θεωρώ κάτι πολύ όμορφο και υγιεινό, ειδικά το περπάτημα στη φύση που είναι το αγαπημένο μου σπορ. Δυστυχώς όμως, τα τελευταία τρία χρόνια δεν μπορώ να το απολαύσω κανονικά, επειδή έχω αποκτήσει καινούριες αλλεργίες: αλλεργία στον ήλιο και στην άσκηση. Ναι, καλά το διαβάζετε. Πριν μια εβδομάδα που ήμουν στη Θεσσαλονίκη και που αναγκαστικά περπατούσα πολύ για να τρέξω τις δουλειές μου, τα πόδια μου έγιναν έτσι:
Φούσκωσαν και γέμισαν κνιδωτικό εξάνθημα όπως το ονόμασε ο αλλεργιολόγος, που τις έστειλα τις φωτογραφίες ηλεκτρονικά. Τότε θεωρήσαμε πως προήλθε μόνο από την έκθεση στον ήλιο. Μετά το χθεσινοβραδινό περπάτημα κάτω από το φεγγάρι που έφερε τα ίδια αποτελέσματα, αντιλήφθηκα πως το περπάτημα γενικώς για μένα αυτή την εποχή δεν είναι εφικτό. Οι αλλεργίες πάνε κι έρχονται. Είναι από τα μεγαλύτερα μυστήρια που αντιμετωπίζει η σύγχρονη ιατρική. Και είναι πολύ πιθανόν στο μέλλον να μπορώ ξανά να απολαμβάνω το περπάτημα στη φύση. Για λόγους υγείας και ευχαρίστησης. Γιατί όπως απέδειξε και η έρευνα  που παρέθεσα πιο πάνω, το κλειδί για την παχυσαρκία και το αδυνάτισμα κρύβεται στη διατροφή και στην πρόσληψη θερμίδων.
Ξεκινώ λοιπόν από σήμερα να φροντίζω τον εαυτό μου. Να του δίνω υγιεινά φαγητά με βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και υψηλή θρεπτική αξία, αλλά χωρίς περιττές θερμίδες, οι οποίες προέρχονται από την αλόγιστη κατανάλωση λιπαρών και επεξεργασμένων υδατανθράκων όπως είναι η ζάχαρη.
Για να είμαι ειλικρινής, σταμάτησα εδώ και 5 μήνες να τρώω σοκολάτες. Τα γλυκά ευτυχώς δεν ήταν ποτέ η αδυναμία μου, εκτός ίσως από τις μπουγάτσες Θεσσαλονίκης και το τυραμισού (έφαγα ανένοχα δυο φορές μπουγάτσα στη Θεσσαλονίκη την προηγούμενη εβδομάδα). Κατά καιρούς όμως αποκτώ εθισμό στη σοκολάτα. Σταμάτησα λοιπόν εδώ και 5 μήνες να τρώω σοκολάτες, επειδή από τα 95 κιλά πήγα στα 100 λόγω του ότι για δύο μήνες έτρωγα καθημερινά 3 με 4 σοκολάτες. 
Τα τηγανητά και λιπαρά φαγητά τα έκοψα εδώ και ένα μήνα περίπου. Προετοιμαζόμουν συνειδητά για την επιχείρηση αδυνάτισμα και δεν ήθελα να τα κόψω όλα μονοκοπανιάς. Άρα, αρχικά έκοψα τα γλυκά και μετά τα ιδιαίτερα παχυντικά φαγητά όπως τα τηγανητά, τα φαγητά με φρέσκια κρέμα κτλπ. Τον τελευταίο μήνα έτρωγα μεγάλες ποσότητες από σχετικώς υγιεινά φαγητά. Τις ίδιες μεγάλες ποσότητες που τρώω εδώ και δύο χρόνια. Αυτό δεν με βοήθησε να αδυνατίσω, ανέκοψε όμως την πάχυνση μου. Έμεινα σταθερή στα 102 κιλά που είχα φτάσει μετά το Πάσχα. Τον Ιούλιο ξεφορτώθηκα περίπου 2 κιλά. Έτσι, σιγά-σιγά χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, λόγω του ότι σταμάτησα τα ιδιαίτερα παχυντικά φαγητά και έτσι η πρόσληψη θερμίδων έπεσε.
Από σήμερα λοιπόν, 1η του Αυγούστου 2012 ξεκινώ την προσπάθεια ξεφορτώματος περιττών κιλών.
Αρχίζω να τρώω υγιεινά και μετρημένα. 
Για πρωινό έφαγα μισή κούπα ρύζι στον ατμό με ένα αυγό και μισή κουταλιά ελαιόλαδο.
Για μεσημέρι έφαγα κουνέλι στο φούρνο ψημένο χωρίς λάδι μόνο με μισό ποτήρι κρασί και 2 κρεμμύδια και ένα πιατάκι κοκκινιστέ μελιντζάνες μαγειρεμένες με φρέσκιες ντομάτες, σκόρδο και κρεμμύδι και ελάχιστο ελαιόλαδο.
Οι καφέδες μου κανονικά. Οι βιταμίνες μου όπως πάντα. Αυτά δεν έχουν θερμίδες, επειδή δε βάζω ζάχαρη στον καφέ και οι βιταμίνες είναι χωρίς καν γλυκαντικά.
Το βράδυ θα φάω χόρτα βραστά με 100 γραμμάρια cottage cheese. Και λίγο καρπούζι ίσως, άμα βρω όρεξη να κόψω αυτό που έχω στο ψυγείο :-)
Δε σημαίνει ότι αυτά που τρώ εγώ πρέπει να τα φάει ο καθένας. Δεν είμαι διαιτολόγος και δεν μπορώ να φτιάξω ισορροπημένες δίαιτες, ούτε καν για μένα. Σκέφτομαι να πάω σε μια πολύ καλή φίλη διαιτολόγο σε λίγες μέρες να δούμε μαζί αυτά που κάνω διατροφικά.
Πώς ένιωθα; Το πρωι όταν ξύπνησα ένιωθα αισιόδοξη για το καινούριο ξεκίνημα.
Δύο ώρες μετά το πρωινό, άρχισα να πεινάω. Πίνοντας ένα μεγάλο ποτήρι φραπέ, χωρίς ζάχαρη και με μόνο μια κουταλιά καφέ, η πείνα μου κατευνάστηκε. Το μεσημέρι έφαγα λίγο περισσότερο κρέας από ότι χρειαζόταν το στομάχι μου και αυτό το ένιωσα αφού τελείωσα. Να θυμάμαι στο μέλλον να μασώ πιο αργά και να κάνω διαλείμματα προτού τελειώσω το πιάτο μου για να ξέρω πότε χόρτασα.
Μου αρέσει πολύ που ξεκίνησα αυτό το ταξίδι. Νιώθω ξανά πως ελέγχω το σώμα μου. Πως η κυριότητα του έρχεται στα δικά μου χέρια. Το αρχίζω τώρα που νιώθω εγώ καλά. Που μπορώ. Το κάνω για μένα και όχι για κανέναν άλλο. Και πιστεύω πως θα τα καταφέρω. Και το πιο σημαντικό, πως θα αλλάξω τον τρόπο που ζω για να μην χρειαστεί ξανά άλλον Αύγουστο να κάνω τέτοιες προσπάθειες.
Wish me luck....
Θέκλα

Δεν υπάρχουν σχόλια: